دوباره سلام
یه مدت به دلیل مشکلات سخت افزاری نتونستم مطلب جدید بنویسم.حالا برگشتم و واسه اینکه از شرمندگی دوستان در بیام و چون قبلا هم قولش رو به بعضیا داده بودم ، میخوام گل سر سبد دفتر شعرم رو توی وبلاگم بیارم.با اینکه 3-2 ماه از سرودن این شعر میگذره ولی هنوز هم از خوندنش مثل روز اول لذت میبرم.شما هم اگه مثل من تحت تاثیر قرار گرفتید بگید که از نظر شما زیباترین بیت یا ابیات این شعر کدومه.
این شعر رو تقدیم می کنم به اونایی که به مرادشون نرسیدند....

یاد باد آنکه در آغوش توام منزل بود                      نام تو روشنی و رونق این محفل بود
گرچه دل در طلبت مرد ولی شکر که ما                هرچه کردیم و نکردیم برای دل بود
ما که در زمره ی عشاق بلاکش بودیم                  بین که این رنج چه بی گنج و چه بی حاصل بود
موج بی تاب و غریب دل حسرت کش ما                تا نفس داشت در این بحر پی ساحل بود
آه از این دل که ز افسون قدر غافل شد                 آه از آن عهد که در سست شدن عاجل بود
لب شیرین نه اگر بود که فرهاد نبود                      ناز لیلی به جنون برد کسی که عاقل بود
مهرت ار مرغ دلم سهل گرفتار نمود                      لیک پر دادنش از صحن دلت مشکل بود
ابر بختم همه جا حائل دیدارت شد                       ورنه مهتاب رخت در همه شب کامل بود
رهگذر هرچه طلب کرد خدایش دادش                   ور ندادش طلبش را ، طلبش باطل بود

                                                (رهگذر)